Feeds:
Posts
Comments

Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού.

 

Φεστιβάλ Επιδαύρου. Τα κορίτσια του χορού, Ιούνιος 1955, εν αναμονή.

Η Αργολική Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, λειτουργεί ως ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός ιστορικού και πολιτιστικού χαρακτήρα. Ο βασικός σκοπός  της είναι η έρευνα, ο εντοπισμός, η συλλογή, η ταξινόμηση, η διάσωση, η μελέτη και η έκδοση αρχειακού υλικού που αφορά στην ιστορική και πνευματική εξέλιξη και ανάπτυξη του νομού Αργολίδας, της Πελοποννήσου αλλά και γενικότερα της Ελλάδας.

Μέσα από την καταγραφή και την ανάδειξη αυτού του υλικού, στοχεύει να καταστήσει κοινωνούς όλους όσοι ενδιαφέρονται να πληροφορηθούν, να μελετήσουν ή να αξιοποιήσουν αυτόν τον πολιτιστικό και ιστορικό θησαυρό.

Παραδοσιακή μέθοδος μαζέματος της σοδειάς των δημητριακών στην πεδιάδα του Άργους. Στο βάθος η Ακρόπολη της Λάρισας (1901).

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη επιχειρεί να διασώσει, να διατηρήσει, να μελετήσει και να καταγράψει όσα στοιχεία του παρελθόντος ακόμη αχνά διακρίνονται, πριν τα καταπιεί ο χρόνος και η λήθη.

Οι συλλογές της, καλύπτουν πολύπλευρα την ιστορική εξέλιξη και την πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας και ειδικότερα της Αργολίδας, από τους αρχαίους χρόνους μέχρι τις μέρες μας.

Η σημαντικότητά της έγκειται στο γεγονός ότι ήδη κατέχει ιδιαίτερα πλούσιο αρχειακό υλικό που αφορά στην πολιτιστική και ιστορική πραγματικότητα της Ελλάδας, όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής πορείας του τόπου.

Ναύπλιο. Άποψις προς Ακροναυπλίαν και Παλαμήδι, δεκαετία 1930.

Την ουσιαστική προσφορά της Βιβλιοθήκης, από τα πρώτα της βήματα, εκτίμησε η Επιτροπή Πολιτών του Νομού Αργολίδας, που την πρότεινε ομόφωνα στον Οργανισμό Πολιτισμού και Αθλητισμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και στις 22 Μαρτίου 2009, της απονεμήθηκε το Βραβείο Πολιτιστικής Προσφοράς 2008, για την συμβολή της στην προώθηση του Πολιτισμού της Αργολίδας, στο διαδίκτυο. Επίσης η ΕΤ1 εκτιμώντας το έργο της, πρόβαλε γι’ αυτήν ένα ειδικό ντοκιμαντέρ – αφιέρωμα.

Συνέδριο Διδασκάλων. Ναύπλιο 1924. ( Αρχείο: Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού).

 

Άργος, σε πρώτο πλάνο Γεωργοί στις καθημερινές ασχολίες τους, στο βάθος το φρούριο Λάρισα του Άργους και κάτω η Ιερά Μονή Παναγίας της Κατακεκρυμμένης ή Πορτοκαλούσας. Φωτογραφία του Ελβετού Φρεντερίκ Μπουασονά (Frederic Boissonnas), περίπου το 1903.

Άργος, σε πρώτο πλάνο Γεωργοί στις καθημερινές ασχολίες τους, στο βάθος το φρούριο Λάρισα του Άργους και κάτω η Ιερά Μονή Παναγίας της Κατακεκρυμμένης ή Πορτοκαλούσας. Φωτογραφία του Ελβετού Φρεντερίκ Μπουασονά (Frederic Boissonnas), περίπου το 1903.

 

Άργος, Πλατεία Αγίου Πέτρου. Η Λήψη της φωτογραφίας έχει γίνει από το Δημαρχείο, πιθανολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα.

Άργος, Πλατεία Αγίου Πέτρου. Η Λήψη της φωτογραφίας έχει γίνει από το Δημαρχείο, πιθανολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα.

 

Καποδιστριακό Άργος. Λίγο πριν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 1933 ( Αρχείο: Καλλιόπη Κιτσοπούλου).

Η αξιοπιστία και η συνέπεια της επικροτούνται  από διάφορους πνευματικούς φορείς και ιδρύματα, οι οποίοι συνεργάζονται μαζί της αξιοποιώντας το υλικό της, προκειμένου να εκδώσουν σχετικά βιβλία ή να συμπληρώσουν άλλες μελέτες τους.

 

Άργος. Η οδός Βασ. Κωνσταντίνου (1930;). Στο βάθος διακρίνεται το κάστρο της Λάρισας και η Παναγία η Κατακεκρυμμένη.

 

Άργος. Το βόρειο τμήμα της πλατείας του Αγίου Πέτρου και η αρχή της Βασ. Κωνσταντίνου.Το πρώτο κτίριο δεξιά κατεδαφίστηκε και παραχώρησε τη θέση του σε πολυκατοικία. Το επόμενο κτίσμα ήταν το ξενοδοχείο «Αγαμέμνων». Αριστερά της οδού, το πρώτο κτίσμα ήταν το γραφικό «Γιαλί Καφενέ», που κατεδαφίστηκε το 1958, για να παραχωρήσει τη θέση του σε άλλη μία πολυκατοικία. (Φώτο του 1939;).

 

Άργος, οδός Ερμού, σημερινή Παν. Τσαλδάρη, περ. 1926. Στο βάθος το παλιό καμπαναριό του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Πέτρου. Φωτογραφία: Γεώργιος Κυριακίδης (Απελλής).

Άργος, οδός Ερμού, σημερινή Παν. Τσαλδάρη, περ. 1926. Στο βάθος το παλιό καμπαναριό του Καθεδρικού Ιερού Ναού Αγίου Πέτρου. Φωτογραφία: Γεώργιος Κυριακίδης (Απελλής).

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη, αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς όλων εκείνων που ενδιαφέρονται για τα θέματα που πραγματεύεται και δηλώνει ότι θα σταθεί συμπαραστάτης και αρωγός σε κάθε πρωτοβουλία που σχετίζεται με αυτά.

  Εκδόσεις Εκ Προοιμἰου

Διαταγή της Πλαταίας – Η εκτέλεση του Γεωργίου Μαυρομιχάλη


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Δημοσιεύουμε σήμερα στο «Ελεύθερο Βήμα» σημείωμα του έγκριτου ιστορικού ερευνητή κ. Κώστα Δανούση, το οποίο εντάσσεται στη γνωστή σειρά δημοσιευμάτων του με τίτλο «Opuscula Argiva – X». Στο σημείωμα αυτό παρουσιάζεται ένα εξαιρετικής σημασίας ιστορικό τεκμήριο από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Συλλογή Βλαχογιάννη). Η συγκεκριμένη πολύτιμη καταγραφή, η οποία είχε αρχικά δει το φως της δημοσιότητας στο περιοδικό «Αναγέννηση», τεύχος 318 του 1994, εντοπίστηκε εκ νέου από τον Γενικό Γραμματέα της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης, κ. Αναστάσιο Τσάγκο, ο οποίος ανέλαβε εξολοκλήρου την επιμέλεια, τη φροντίδα και την παρουσίαση της σημερινής δημοσίευσης.

Πρόκειται για την επίσημη «Διαταγή της Πλατείας» που εξέδωσε ο τότε Φρούραρχος Ναυπλίου, Συνταγματάρχης Αλμέιδας, στις 10 Οκτωβρίου 1831. Το έγγραφο αποτυπώνει με απόλυτη στρατιωτική ακρίβεια τις κινήσεις και τις θέσεις των στρατευμάτων της νεοσύστατης Ελληνικής Πολιτείας κατά την ημέρα εκτέλεσης του Γεωργίου Μαυρομιχάλη, ενός εκ των δολοφόνων του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Μέσα από την έρευνα και τη φροντίδα των δύο συντελεστών, προσφέρεται σήμερα στους αναγνώστες μας μια σπάνια ιστορική μαρτυρία για το κλίμα και τα δραματικά μέτρα ασφαλείας που επικρατούσαν στην περιοχή αμέσως μετά τη δολοφονία που συγκλόνισε το έθνος.

 

Κώστα Δανούση, Opuscula Argiva X – «Διαταγή της Πλαταίας»

 

Αntonios Figuerra d’ Almeida (Αλμέιντα Αντόνιο Φιγκέιρα ντ’). Ελαιογραφία – Εθνικό Ιστορικό Μουσείο.

Τελευταία ερευνώντας στα Γενικά Αρχεία του Κράτους (Συλλογή Βλαχογιάννη – Χειρόγραφα) εντόπισα πρωτόκολλο διαταγών (α/α χργφ 186) του Φρουράρχου Ναυπλίου Συνταγματάρχου Αλμέιδα, ο οποίος διεδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στη διατήρηση της τάξης αμέσως μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια.

Στο χειρόγραφο αυτό καταχωρούνται διαταγές σχετικές με την κίνηση, τη διάταξη κ.λπ. των στρατευμάτων της νεοσύστατης Ελληνικής Πολιτείας, οι οποίες διαφωτίζουν αρκετές πτυχές της στρατιωτικής ζωής στην πόλη του Ναυπλίου αλλά και αλλού. Ανάμεσα στις διαταγές αυτές ξεχωρίσαμε και τη διαταγή της «πλαταίας», η οποία αφορούσε τη διάταξη των στρατευμάτων κατά την εκτέλεση του εκ των δολοφόνων του Κυβερνήτη Γεωργίου Μαυρομιχάλη. Κρίνοντας, πως το ενδιαφέρον της διαταγής αυτής ξεπερνά τα στενά όρια του παρόντος (Opuscula Argiva), προβαίνουμε στη δημοσίευσή της:

Continue Reading »

Άργος – Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη, σεμινάριο καταγραφής και εργαστήριο τεχνικών δόμησης


 

Tριήμερη εκδήλωση (τριημερίδα) με τίτλο «Άργος. Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη, σεμινάριο καταγραφής και εργαστήριο τεχνικών δόμησης» διοργανώνεται από την Α.Μ.Κ.Ε. «πηλΟίκο» στο Άργος Αργολίδας, από την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου έως την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026.

Η δράση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού για τη Νεότερη Πολιτιστική Κληρονομιά 2026 και έχει ως βασικό στόχο την καταγραφή, τεκμηρίωση και ανάδειξη των πλινθόκτιστων κτισμάτων του Άργους, αλλά και τη διερεύνηση της δυνατότητας διατήρησης και επαναχρησιμοποίησής τους στη σύγχρονη πόλη.

 

Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των πλινθόκτιστων στη σύγχρονη πόλη.

 

Η δράση απευθύνεται σε αρχιτέκτονες, μηχανικούς, επαγγελματίες της κατασκευής, φοιτητές και σπουδαστές, ερευνητές, αλλά και κατοίκους της περιοχής, δημιουργώντας έναν χώρο συνάντησης διαφορετικών γνώσεων και εμπειριών γύρω από την παραδοσιακή δόμηση με φυσικά υλικά. Continue Reading »

Η Μάχη στα Δερβένια της Μάνης (Τρίνησα) και η συμμετοχή των Λυγουριατών – 3 Σεπτεμβρίου 1825 | Αντώνης Ξυπολιάς


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Το «Ελεύθερο Βήμα» φιλοξενεί σήμερα μια ενδιαφέρουσα ιστορική ανακοίνωση του κ. Αντώνη Ξυπολιά, η οποία φέρνει στο φως μια λιγότερο προβεβλημένη αλλά ένδοξη σελίδα της Ελληνικής Επανάστασης. Το καλοκαίρι του 1825, η Πελοπόννησος βρισκόταν στη δίνη της καταστροφικής προέλασης του Ιμπραήμ πασά και η ανάγκη για αντίσταση ήταν πιο κρίσιμη από ποτέ. Μέσα σε αυτό το κλίμα σκληρού αγώνα, διεξήχθη στις 3 Σεπτεμβρίου 1825 η Μάχη στα Δερβένια της Μάνης (Τρίνησα). Η έρευνα του κ. Ξυπολιά φωτίζει άγνωστες πτυχές αυτής της σύγκρουσης και αναδεικνύει την καθοριστική, πλην ξεχασμένη, συμμετοχή των Λυγουριατών αγωνιστών, οι οποίοι έσπευσαν να υπερασπιστούν τη μανιάτικη γη.

 

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1825, σημειώθηκε σφοδρή σύγκρουση στα Τρίνησα,[1] στα Δερβένια της Μάνης. Η μάχη, πέρα από την ιστορική της σημασία, παρουσιάζει και ιδιαίτερο τοπικό ενδιαφέρον, καθώς ανάμεσα στους μαχητές βρίσκονταν και άνδρες από το Λυγουριό.

 

Στον κόκκινο κύκλο, κατά προσέγγιση η θέση των Τρινήσων στον χάρτη της Επιστημονικής Αποστολής του Μοριά. Παρίσι 1833.

 

Το καλοκαίρι του 1825 ο στρατός του Ιμπραήμ πασά κατευθύνθηκε προς την επαρχία της Μονεμβασιάς, αφήνοντας πίσω του μια πορεία καταστροφής. «Επροχώρησε  και προχωρεί ολοένα, λεηλατών, αιχμαλωτίζων και πυρπολών», έγραφαν με απόγνωση οι κάτοικοι του Λεωνιδίου[2]. Ο Σπηλιάδης περιγράφει χαρακτηριστικά ότι «πολλαί γυναίκες και κοράσια, καταδιωκόμεναι, ρίπτονται εις τους ποταμούς και πνίγονται και κατακρημνίζονται από υψηλούς βράχους και βάραθρα…»[3].

Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους σώζονται δεκάδες σπαρακτικές  επιστολές και  πολυάριθμοι κατάλογοι από μεγάλο μέρος της Πελοποννήσου, στους οποίους αναφέρονται ονομαστικά γυναίκες και παιδιά που έπεσαν στα χέρια των εισβολέων. Φυλακίστηκαν και στην συνέχεια  ακολούθησαν τα καραβάνια προς τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής και χάθηκαν[4].

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Νικολέτας, συζύγου του Κωνσταντή Ξυπολιά από τα Καλύβια, η οποία μαζί με τα μικρά παιδιά της, Δημήτρη, Δήμο, Αργυρώ και Βιολέτα, οδηγήθηκε αρχικά στις φυλακές της Ναυπάκτου και στη συνέχεια ακολούθησε τα καραβάνια προς τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής, όπου το καθένα  μέλος της οικογένειας έμελλε να γνωρίσει το δικό του μαρτύριο[5].

«Τα  τρωϊκά δεινά»  οικογένειας  Σπορίδη περιγράφει ο διασωθείς πατέρας, ο οποίος είδε «τα κτήματά του πυρπολούμενα, την περιουσίαν του διαρπαγείσαν, την συζυγόν του αρπαχθείσα από την κόμην και σφαγείσαν, τα τέκνα του αρπαχθέντα και σκλαβωθέντα, τα κορίτσια του τουρκισθέντα δια της βίας και θεραπεύοντα ακόμη τας κτηνώδεις των αγαρηνών ορέξεις »[6].  Continue Reading »

Ανοικτό Πανεπιστήμιο Ναυπλίου: «Ελληνοτουρκικές Σχέσεις: Επίκαιρα ζητήματα και προβληματισμοί»


 

Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Ναυπλίου σας καλεί στην  1η εκδήλωσης της Β’ περιόδου  η οποία θα διεξαχθεί την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026 στις 11 το πρωί, στο 1ο Γυμνάσιο Ναυπλίου, με θέμα: «Ελληνοτουρκικές Σχέσεις: Επίκαιρα ζητήματα και προβληματισμοί».

 

Ελληνοτουρκικές Σχέσεις: Επίκαιρα ζητήματα και προβληματισμοί

 

Ομιλητές θα είναι οι:

  • Κώστας Υφαντής, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
  • Θέμης Τζήμας, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

Συντονιστής: Δημήτρης Καλτσώνης, Καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Continue Reading »

Εκκλησίες του Κιβερίου


 

Στην ενορία του Κιβερίου υπάγονται τρεις εκκλησίες, αρκετά ξωκλήσια και ένα γυναικείο μοναστήρι. Η  μητρόπολη του χωριού είναι  ο Ιερός Ναός του Τιμίου Προδρόμου.  Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού, είναι του ρυθμού «βασιλική με τρούλο» και έχει μεγάλη ιστορία. Χτίστηκε το 1831 και ανακαινίστηκε το 1858 σύμφωνα με το υπάρχον κτηματολόγιο της εκκλησίας[1], το οποίο συνέταξε ο ιερέας Αθανάσιος Μπούζιος, ο οποίος εκοιμήθη το 1996.

 

Ο Ιερός Ναός του Τιμίου Προδρόμου, 1969. Αρχείο: Λιλή Καρύμπακα.

 

Στο μάρμαρο της Αγίας Τράπεζας του ναού είναι χαραγμένα τα εξής: «Γιαννάκης Χρ. Πέτρου ή Χατζηπέτρος γερουσιαστής εξ Ασπροποτάμου Ηπείρου. Δωρεά Αγίας Τραπέζης 1860». Η εκκλησία ήταν μέχρι εκεί που σήμερα βρίσκεται η νότια θύρα του ναού και επί ιερέως Χρήστου Κόλλια, ο οποίος εφημέρευε κατά τα έτη 1907-1912, επεκτάθηκε όπως διαπιστώνει κανείς παρατηρώντας το θόλο, όπου διακρίνεται η προσθήκη[2]. Στο ναό φυλάσσεται αντιμήνσιο[3], που φέρει την επιγραφή «Χαλκοχαραχθέν εν πίστει δαπάναις του πανιεροτάτου και λογιοτάτου Μητροπολίτη Κορίνθου κ.κ. Ζαχαρίου[4] και καθιερωθέν παρ’ αυτού εν έτει 1819 Ιουλίου 25». Continue Reading »

Η μέριμνα της Γ’ Εθνοσυνέλευσης για την εγκατάσταση των Σουλιωτών στα χωριά της Επιδαύρου (1827) | Αντώνης Ξυπολιάς


 

«Ελεύθερο Βήμα»

Από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού.

Η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, δημιούργησε ένα νέο χώρο, το «Ελεύθερο Βήμα», όπου οι αναγνώστες της θα έχουν την δυνατότητα να δημοσιοποιούν σκέψεις, απόψεις, θέσεις, επιστημονικά άρθρα ή εργασίες αλλά και σχολιασμούς επίκαιρων γεγονότων.

Το «Ελεύθερο Βήμα» φιλοξενεί σήμερα μια ενδιαφέρουσα ιστορική ανακοίνωση του κ. Αντώνη Ξυπολιά, η οποία φωτίζει μια ιδιαίτερη αλλά και δραματική πτυχή της περιόδου του Αγώνα: τη μέριμνα της Γ’ Εθνοσυνέλευσης (1827) για την αποκατάσταση των ξεριζωμένων Σουλιωτών στην περιοχή της Επιδαύρου.

Μέσα από τη μελέτη αρχειακών τεκμηρίων, ο συγγραφέας αναδεικνύει τις προσπάθειες του επαναστατημένου Έθνους να στεγάσει τις προσφυγικές οικογένειες των Σουλιωτών ηρώων. Παράλληλα, το άρθρο προσφέρει στον αναγνώστη μια πολύτιμη ακτινογραφία της ιστορικής γεωγραφίας της Αργολίδας του 1827. Τα στοιχεία της πενταμελούς επιτροπής καταμέτρησης αποκαλύπτουν με ανάγλυφο τρόπο την οικονομική, δημογραφική και οικιστική αποσύνθεση των χωριών από την Επίδαυρο έως την Απάθεια, καταγράφοντας ερειπωμένους οικισμούς και εγκαταλελειμμένες εθνικές γαίες.

Μια σημαντική συμβολή στην τοπική ιστορία, που συνδέει τον ηρωικό ξεριζωμό του Σουλίου με την αργολική γη.

 

Η  Γ’ Εθνική Συνέλευση του 1827, που συνεδρίασε στην Τροιζήνα, κλήθηκε να αντιμετωπίσει ένα από τα πλέον κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα της Επανάστασης: τη μέριμνα και την αποκατάσταση των ξεριζωμένων οικογενειών του Σουλίου. Είχαν ήδη παρέλθει πέντε έτη από τις 2 Σεπτεμβρίου 1822, όταν οι Σουλιώτες, εξαναγκασμένοι σε συνθηκολόγηση με τους Τουρκαλβανούς[1], εγκατέλειψαν την πατρίδα τους, τα σπίτια και τις περιουσίες τους[2].

 

Η περιοχή της Επιδαύρου στα τέλη του 19ου αιώνα: Τμήμα του χάρτη της Αργολιδοκορινθίας του Αντώνη Μηλιαράκη (1886). Στην ιστορική αυτή αποτύπωση εμφανίζονται οι οικισμοί και οι εκτάσεις που εξετάστηκαν από την Εθνοσυνέλευση του 1827 για την οικιστική αποκατάσταση των προσφύγων Σουλιωτών.

 

Οι Σουλιώτες, ένα «μαύρο καραβάνι σε μακριά γραμμή», πήραν τον δρόμο με ψυχικό θρήνο, μεταφέροντας μαζί τους τα ελάχιστα υπάρχοντά τους[3]. Αρχικά κατέφυγαν στα Επτάνησα και συγκεκριμένα στο νησί Κάλαμο, υπό βρετανική διοίκηση, όπου εγκαταστάθηκαν προσωρινά. Από εκεί επιχείρησαν επανειλημμένα να εξασφαλίσουν τόπο μόνιμης εγκατάστασης – από το Ζαπάντι και το Βραχοχώρι [Αγρίνιο] έως το Νεόκαστρο Μεσσηνίας – χωρίς επιτυχία[4].

Οι πολεμικές συνθήκες, σε συνδυασμό με τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, δημιουργούσαν ανυπέρβλητα εμπόδια στην αποκατάστασή τους[5]. Continue Reading »

Παγωμένος χρόνος στο σπηλαιοβάραθρο της Ανδρίτσας Αργολίδας | Λίνα Κορμαζοπούλου – Αρχαιολόγος


 

Η εικόνα του ευρήματος – Ιστορικό πλαίσιο

 

Το σπηλαιοβάραθρο της Ανδρίτσας, στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας, έγινε γνωστό στους επιστήμονες στις αρχές του 2004. Η εξερεύνηση του άγνωστου μέχρι πρόσφατα χώρου έφερε στο φως ένα σπάνιο εύρημα πρωτοβυζαντινών χρόνων που αποτυπώνει με δραματικό τρόπο τις συνθήκες ανασφάλειας της εποχής και του ταραγμένου περάσματος από την Ύστερη Αρχαιότητα στον Πρώιμο Μεσαίωνα: Στο δάπεδο του σπηλαίου υπήρχαν διάσπαρτα ανθρώπινα σκελετικά λείψανα σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες και σε άμεση συνάφεια με πλήθος αντικειμένων – ακέραια πήλινα αγγεία και λυχνάρια, μετάλλινα αντικείμενα προσωπικής και καθημερινής χρήσης και πολυάριθμα νομίσματα. Το σύνολο διατηρήθηκε επί δεκατέσσερις αιώνες επιφανειακά στο δάπεδο του σπηλαίου, ανέπαφο από μεταγενέστερη ανθρώπινη επέμβαση.[1]

 

Άποψη του μεγάλου κεντρικού χώρου του σπηλαίου. Επίπεδο 1.

 

Το σπηλαιοβάραθρο βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του όρους Ζάβιτσα, ανάμεσα στους οικισμούς Βελανιδιά και Ανδρίτσα της Δημοτικής Ενότητας Λέρνας, σε μια ομαλή πλαγιά που εποπτεύει την κοιλάδα της Ποταμιάς, πέρασμα που διασχίζει από ανατολικά προς δυτικά τη νότια Αργολίδα και κατευθύνεται προς την Αρκαδία. Continue Reading »

«Η Λογοτεχνία στο επίκεντρο»: Διημερίδα στο Ναύπλιο για τα «Πορτρέτα Λογοτεχνών»


 

Ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας διοργανώνει το Σαββατοκύριακο 10-11 Οκτωβρίου 2026 διημερίδα με τίτλο «Η Λογοτεχνία στο επίκεντρο».

Η εν λόγω Διημερίδα αποτελεί το επιστέγασμα της σειράς 21 διαδικτυακών διαλέξεων υπό τον γενικό τίτλο «Πορτρέτα Λογοτεχνών» που παρουσιάστηκαν από τον Ιανουάριο 2025 ως και τον Σεπτέμβριο 2026 και είναι στη διάθεση του κοινού στο κανάλι του Συνδέσμου Φιλολόγων Αργολίδας στο YouTube.

 

Η Λογοτεχνία στο επίκεντρο…

 

Κορυφαίοι Πανεπιστημιακοί Καθηγητές και Ειδικοί Ερευνητές θα επανδρώσουν τα 6 θεματικά τραπέζια της Διημερίδας, στα οποία η Λογοτεχνία θα «συνομιλήσει» με:

  • την Τεχνητή Νοημοσύνη
  • τις Εικαστικές Τέχνες
  • την Κριτική
  • τον Κινηματογράφο
  • την Εκπαίδευση
  • την Ιστορία.

Η διημερίδα θα πραγματοποιηθεί στο Παλαιό Τελωνείο Ναυπλίου, με ώρα έναρξης 10 π.μ., το Σάββατο. Η είσοδος είναι ελεύθερη και δεν απαιτείται προεγγραφή. Continue Reading »

Τοκιστές – Σαράφηδες της Αργολίδας


 

Με αφορμή τον «Οδηγό» του Ν. Ιγγλέση (1917)[1] κρίναμε σκόπιμο να ασχοληθούμε και με τους τοκιστές, μια και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός της άγριας εκμετάλλευσης των φτωχών αγροτών της Αργολίδας από τους συμπολίτες τοκογλύφους.

Ανέκαθεν συνέβαιναν αυτά, ο φτωχός που είχε άμεση ανάγκη από οικονομική βοήθεια να καταφεύγει σε κάποιον πλούσιο συμπολίτη του, ο οποίος του δάνειζε χρήματα, με το αζημίωτο φυσικά, κι έτσι οι πλούσιοι γίνονταν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, ιδιαίτερα όταν οι δανειζόμενοι έχαναν το υποθηκευμένο χωραφάκι τους ή το σπίτι τους, αν δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν το δάνειο. Αυτό δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο. Αρκούσε μία θεομηνία, ένας παγετός, ένα χαλάζι, για να μην πάει καλά η σοδειά, ή μια οικονομική κρίση όπως εκείνη του 1929, έτος κατά το οποίο τα καπνά της Αργολίδας πουλήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές και οι καπνοπαραγωγοί βρέθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο.

 

Χαρτονόμισμα των 5 δραχμών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος με ημερομηνία έκδοσης την 1η Μαΐου 1912.

 

Στον «Οδηγό» του Ν. Ιγγλέση μνημονεύονται αρκετά ονόματα «τοκιστών»,  στο Άργος 11 ονόματα, στο Ναύπλιο 14, στην Ασίνη (Τζαφέραγα) 2, στο Κουτσοπόδι 1, στην Αλέα (Μπουγιάτι) 1 και στο Κρανίδι 4.

Οι πληροφορίες που ακολουθούν είναι παρμένες από τη γεωργοοικονομική μελέτη «Η Αργολική πεδιάς»,[2] η οποία ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο 1936 και στην οποία οι μελετητές σημειώνουν ότι «εις κάθε χωρίον υπάρχουν πάντοτε εις ή δύο τοκογλύφοι, οίτινες ευρίσκοντες τους αγρότας εις την ανάγκην να δανεισθούν, κατ’ αρχάς μεν ισχυρίζονται ότι δεν διαθέτουν χρήματα προς δανεισμόν, εφόσον όμως πεισθούν ότι ο αιτών ευρίσκεται εις απόλυτον ανάγκην, του χορηγούν χρήματα με τοκογλυφικόν επιτόκιον». Continue Reading »

«Ο Νόμος του Hooke»: Θεατρική παράσταση στην Πολιτιστική Αργολική Πρόταση


 

Η Πολιτιστική Αργολική Πρόταση παρουσιάζει την πολιτική κωμωδία των Μ. Νικητοπούλου και Ανδριάνα Παϋσανίδου «Ο Νόμος του Hooke», στο «Θέατρο Πρόταση», Οδυσσέα Ανδρούτσου 13  στο Άργος, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026, στις 9μμ.

Πρόκειται για μια σύγχρονη κωμωδία που εξερευνά με χιούμορ και αιχμηρή ματιά τον κόσμο της επισφαλούς εργασίας, την εργασιακή εξάντληση και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.

 

Ο Νόμος του Hooke.

 

Σύμφωνα με τον νόμο του Hooke, όσο περισσότερο τραβάς ή πιέζεις ένα ελαστικό σώμα, τόσο περισσότερο αυτό αντιδρά προσπαθώντας να επανέλθει στο αρχικό του σχήμα.

Τι συμβαίνει όμως όταν το «ελαστικό σώμα» είναι ο ίδιος ο άνθρωπος;

Η παράσταση μεταφέρει αυτή την ιδέα στον σύγχρονο εργασιακό κόσμο και παρακολουθεί δύο γυναίκες, μια αρχιτεκτόνισσα και μια πολιτικό μηχανικό, που εργάζονται ως υπάλληλοι σε ένα τεχνικό γραφείο. Μια φαινομενικά τυπική μέρα στη δουλειά κινείται μέσα στα όρια της «ελαστικής περιοχής» της: αφεντικά, απαιτητικοί πελάτες, emails, παράλογα deadlines και ένα οχτάωρο που, αν το μετρήσουμε πραγματικά, μάλλον έχει ήδη ξεπεραστεί. Continue Reading »